Goedemorgen
Osho over oordelen over anderen…
dat andere over mij oordelen,
dat komt omdat wij niet de lege spiegel kunnen zien, omdat we ons zelf niet kunnen zien als een lege spiegel.
Ik herinner me dat ik hier erg onder geleden heb. Ik heb ooit in de jaren 80 in Amsterdam een gedicht geschreven.
Italian glasses.
ITALIAN GLASSES
Door jouw ogen: ´n spuiter, ´n drinker
Veranderen doe ik de hele tijd,
sneller vooruit
De luwte van het baanbrekende
verhing me in het verdriet.
De chaos verklaarde een hele hoopHet geweld ging op de loop
voor de onzekerheid waarin ik verviel
Maanden, jaren heb ik gewacht
en steeds weer gedacht en af en toe
gelacht.door jouw ogen: fotogeniek,
een speelbal
Stilgestaan bij de beweging om me heen.
Door de grenzen heen vliegende en
zien dat wijzer worden leven is.
Levensmoeheid verklaarde een hele hoopDe onzekerheid gaat een eigen weg
dwars door verdriet heen
Lachen, wachten, denken
in een flits weet ik wat het is.Door jouw ogen: fanatiek, een stimulator
Beweeglijk geboren
altijd gebleven
Ervaringen hebben me bekend gemaakt
met de andere emoties die er zijn.
het leven geeft wat rest.
en de onzekerheid krijgt de gedaante van schoonheid
levend, goddelijk in elke cel…
Nu heb ik dit gedicht nog eens gelezen.
Realiseer me dat ik sinds Osho in mijn leven gekomen is, alles nog eens opnieuw begon.
Omdat ik me meer bewust met bewustwording bezig hielt. Omdat ik bewust kon beginnen te zien, mijn eigen oordelen, mijn eigen ontoegankelijkheden.
Ja en dat deze weg nog harder was als de onbewuste weg daarvoor.
Maar nu is dankbaarheid onstaan…. Dat gevoel in het lichaam, licht, warm, high… cool….
danke danke danke…
voor dit beweegde leven.